Ne zaman gözlerini kapatsa,
Çizgiler görüyor.
Yumuşak, ten rengi çizgiler.

+hadi artık, aç gözlerimi
-daha gelmedik, sabret.

‘Gidiş’ den sonra;
Tek sığındığı yer orası gibi
bu aralar
her yerde gözünü kapatmaktan çekinmemesinin
her zamankinden 2 kat fazla uyumasının
ve kendi avucuna bakamamasının
tek sebebi:

Çizgiler.
Yumuşak, ten rengi çizgiler.

Hep insanların iki seçeneği olduğunu düşünürdü.
Ya annesine benzerdi,
Ya da babasına.
Seçeneklerin hiçbirine uygun olmaması
onu
henüz daha küçük bir çocukken depresyona sokmuştu.
Ne zaman empati hastalığına yakalandığını ve
Kalıpların dışına çıkmaya can attığını fark etti,
O zaman depresyondan çıktı.

Selpakcı çocuk farklı olduğunu biliyordu.
Köşede bekleyen kıza doğru yürüdü.
-Elindekini uzatarak-
İstiyor musun?
Kız, yüzüne baktı.
Neden? marketten almak dururken?
Çünkü senin ağlamana yardım etmek istemiştim.
-Parayı uzatarak-
Tek kelime daha etmedi.
Eve gitti.
Odaya girdi.
Yatağın ucuna eğildi.
Merhaba dedi.
Bugün ağlamam lazım.
Çantasından bir selpak çıkardı
Ve
Gözlerini sildi.

Genelde üçüncü tekil şahıslar çekici gelir
Diye düşündü.
Hikayesini anlatmak için
Arkasına saklandığı bir araba gibi bu.
Eğer onu görmek isteyen kişi eğilir ve
Arabanın altına bakarsa
Ayaklarını görür.
Saklanamaz o da.
Dinleyen görmek istemezse onu
O zaman sadece arabanın siyah camına bakar.
Saçını düzeltir.
Peki der.
Gider.
‘Hep giderler’ dedi.
Ayağa kalkıp, başka bir araba bulmak için baktı etrafa.